Skip to content

vlak 15

mei 6, 2008

[mystieke tafelrede van Willie de Wael gehouden op de koffietafel bij de nde begrafenisplechtigheid voor zanger Izeganz]

Stof & stasis van het verbeelde wiel

een trits overwegingen om met het oog op
de uiteindelijke vereenzelviging met het kosmische Zelf
alvast uw Albasten Ego te zandstralen

Schets (draaizang) voor een beeld op een zwart tafelblad door glasscherven omgeven

waarin de weerspiegelingen van het egolog het zoekende oog de stippelijnen aanreikt
& de stippellijnen zich onfeilbaar kruisen zullen tot een
crosshair op het beoogde doel

[klik ritmisch met de muis om de audio te starten]

het ogenblik o nabij
waarin de gedachte g zich
in het echte e vermag te verharden


[ willie heeft een pistolet met kaas in de ene hand en een zakdoek in de andere waarmee hij zich de druppels koffiemelk uit de snor dopt]

wanneer wij, vrienden – heel phrygië zingt ons de lof –
in de vlakke uitgestrektheid van het te belopen veld
boven onze kokhalzende lijven te klapwieken hangen
als zovele vleermuizen, een geheugen lekkende zwerm
vette vleugelachtigheden in de blinde zakken
van het in de strikte wetten van ons ik verstrikte Zelf

wij die in de bosjes de rijksdaalders
uit de geklemde kaken der gesneuvelden breken
terwijl de muildieren pogen zich te rechten
hoezeer ook hen de noodzakelijke achterpoten

wij wiens vingers de vingers beroeren
wier armen de armen inbinden
wiens benen de benen kappen
wier hoofden zich bezakken met het muffe heden
& met de oogleden weggesneden
opdat ons het duister daarvan optimaal zou inbranden

zoals men vroeger placht honden van hun staart
te ontdoen (waarna het gelijk tenminste
eenduidig onderbuiks onze kant op kon vallen
& het hondstrouwe vertellen een aanvang nam)

(de deining van de gemoederen in het gekende ritme van de leugens)

(er zijn achteraan nog emmers beschikbaar)

& nog terwijl hij haar nog zag het gelaat begon al te schroeien
de ogen als druppels in het slijk dropen –
van wanhoop het tranen die traan in stagneerde
het vel in flarden de lucht met haar tekening van leder bedraadde
de noodzaak die zich aftekende te verzaken

  1. aan de herinnering zij leidt slechts af & in bekoring & naar een gemakzuchtige waanzin
  2. aan de verbeelding zij leidt slechts af & in bekoring & naar een gemakzuchtige waanzin
  3. aan de liefde zij leidt slechts af & in bekoring & naar een gemakzuchtige waanzin

de lijst leek eindeloos maar voorwaar: het draaien
uit de ene beweging in de andere resulteert in een geheel nieuw lichaam
waardoor hij vervolgens in haar ogen kwam tot loutering & de lust
implodeerde die het oude lichaam uit was gedraaid, terwijl het nieuwe
de nieuwe lust & de nog glazige zang aansneed

in een wilde gloed van oranje schittering
het vuur herontdekte dat als een koorts
in haar botten sluimerde.

& Waarom niet: ter kennisgeving
dook op een eender wiel, oneigenlijk
echter in de zwelling van het ronden ingezet.

Het oneigenlijke lichaam draaide zo herhaaldelijk
de denkbeeldige scene op: een wildgroei van fragiele rondingen,
een rafelige rijkdom van tedere onaantastbaarheden
die zich wellustig in de materie uitslingerden,

waarin bv de kille beheersing ontbrak & het doodse gemak
ontstaan uit de dagdagelijkse omgang met uw terreur
waaruit de woorden als te fel opgespannen glas uitbarstten & de grimas als een leegte
op de achterliggende materie achterbleef, aldus het gemis zelf tot een angstwekkend toonloos brullen
verschreef. & o, zo de plooien van uw buik te mogen kussen

ik reik u de hand & de hand opent & de vingers verborgen inderdaad
het gapen van de gapende uitgang, het zwarte gat

waarin
de talloze holtes
als tongen ongezien dollen
in het holst van de nacht

waaruit de miljarden kevers stromen
waarin korrelt & klontert mijn bloed

zo [reling]
daar ga ik
dan

[bijt in de pistolet]
[overstaanbaar mompelend terwijl hij kaas kauwt:]

(& aan de lippen die u ons aannaaide
komt het brakke water dat u ons ophoeste
in de hoop daarmede ons de ons ingeblazen
zin te ontnemen om de uitspraak te voltooien)

[da capo]

—————————————————

2. INTERLUDIUM door het Koor van de Verbijsterende Inval

  • waarvan wij u toch terdege hadden geinformeerd
  • & alle documenten tijdig bezorgd bij alle betrokkenen
  • het ons begrip geheel te boven gaat
  • niet uit hoofde van
  • van het merk Staedtler nog wel

—————————————————

3. HET OGENBLIK GAAPT EVENWEL ALS EEN WONDE OP HET SLANGEVEL VAN UW EEUWIGHEID

[bijt ten tweede male in de pistolet]

in wiens ontijd wij uiteindelijk kunnen belanden
zoals wanneer een woord in uw mond onze lichamen
met enige vanzelfsprekendheid als de letters hervindt
van het woord ‘lichaam’ dat ons al eeuwen op de tong lag

op wiens akker wij onze levens als granen verstrooiden
& waar wij rank opschoten in het volle besef van het nakende vuur

op wiens werf wij onze kinderen teloor lieten gaan
daar uw werf immers niet te ontlopen was & gij in uw voorzienigheid
het groeien zelf tot onze werf vergroeien liet die daardoor geheel de uwe was

in wiens afwezigheid wij de verbijsterende waarheid als differentie ontdekten
ten overstaan van de initiële afwezigheid die bij nader inzien reeds door de nood
aan differentie was ingegeven zodat alsmaar uw roepen duidelijker weerklonk

met de nefaste hoop op verlossing echter op kenbare wijze beperkt tot het ogenblik van algehele uitputting waarop wij het intreden van de slapte in de riemen zullen toelaten & in de droom van het neerzijgen als in een amberen gang wegglijden zullen
de gronden op van uw ziedende verlangen naar ons

o gij idool van onze bronzen duif-bescheten Guido
gij voeteloze kous met uw vele kinderbottinnekens aan

hoe wij niet stonden in uw Niet
hoe het ons bestond
als twee blondinnekens in Mei
te willen dat gij in ons hertje schiet
de natte pijlen van uw hoog gewei

zo in tot in het oneindige u dankbaar om het gebodene
zo krinkel kronkel ik in u tot ik & wij
zo, tot een laatste windstoot onze gebleekte geraamtes verpulveren mag,
zo zullen wij finaal onze liefde tot u uitstoffen
daar u immers ons in uw gelijkenis
in leven tokt & lokt & tikt & schopt

& tokt op een ijdele ton ton ton
die rolt & die bolt & die bommelt

[- laatste blad ontbreekt]

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers op de volgende wijze: