Skip to content

Maison d’Oublie

april 15, 2008

In dit gedicht wil ik wonen
in het verbeelde woord van weleer
in een verrukkelijk spagaat
van vers gesneden
weerklanken waarin
liefde is waar! galmt

in café maison d’oublie
temt de dichter
 zijn lijf
en leed verduisterde plicht

zwartwittoneel van vreugdevol liefdesleed

kan het mij een viske schelmen?

GOA 2008

From → klebnikoffer

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers op de volgende wijze: