In dit gedicht wil ik wonen
in het verbeelde woord van weleer
in een verrukkelijk spagaat
van vers gesneden
weerklanken waarin
liefde is waar! galmt
in café maison d’oublie
temt de dichter
zijn lijf
en leed verduisterde plicht
zwartwittoneel van vreugdevol liefdesleed
kan het mij een viske schelmen?
GOA 2008
