april 15, 2008
In dit gedicht wil ik wonen
in het verbeelde woord van weleer
in een verrukkelijk spagaat
van vers gesneden
weerklanken waarin
liefde is waar! galmt
in café maison d’oublie
temt de dichter
zijn lijf
en leed verduisterde plicht
zwartwittoneel van vreugdevol liefdesleed
kan het mij een viske schelmen?
GOA 2008
april 15, 2008
Prot wreef zich pijnlijk over haar frots
haar ogen puilden uit van ‘t ongeloof
president Napoleon noteerde burlesconiek
wreed hoe gij de vinger daar zo legt
op’t puntje van de kloof
Volk en Vrijheid amai mijn kloten
De wereld is aan den homme médiatik
dien polifonik heeft het meeste frik
Napels zien en sterven!
een goudvis die het tij kan keren
al zijn ze proper gesteven, ’t zijn
zwarthemden die ons regeren
GOA 2008
